Ormanda bulunan bütün canlılar birbirleriyle ya rekabet ya da yardımlaşma içerisindeler. Türler arası rekabet ve yardımlaşma sonucu ormanlarda ekolojik bir denge oluşmuştur. Ormanların en önemli unsuru şüphesiz ağaçlardır. İlahi sistem içerisinde ağaçlarla hayvanlar arasındaki ilişkiler, rekabetten ziyade yardımlaşma şeklinde olur.

Ağaç deyip geçmeyin.

Ağaçlar hayvanlar için sığınaktır. Ağaçların kovukları, dalları ve sık dokulu ibreleri; kuşların, sincapların yuvasıdır. Küçük ve sık olan ağaç ve çalı toplulukları; ayı, kurt, geyik gibi iri hayvanlar için saklanma ve avlanma alanıdırlar.Ağaçların kabukları, yaprakları, tohumları, ölü odunları ve meyveleri ise hayvanların yiyeceğidir. Ağaçların gövdelerinde kabuk altında ve yapraklarında bulunan öz suyu böceklerin ana besin maddesidir.

Ölüm de var hayat da. Burada herkes zincirin bir halkası.

Ormanın ölü ağaçlarında dahi hayat devam eder. Ölü ağaçlar böceklerin evi, barınağı ve avlanma alanlarıdır. Kuşlar da bu böcekleri toplayarak hem beslenirler ve hem de sağlam ağaçların dimdik ayakta kalmalarına yardım ederler. Hayvanlar, orman ekosisteminin olmazsa olmazlarıdır. Arılar taşıdıkları çiçek tozları ile ağaçların nesillerini sürdürmelerine yardımcı olurlar. Kuşlar, sincaplar, tavşanlar, kunduzlar ağaç tohumlarını doyasıya yedikten sonra geriye kalanlarını toprağa gömerler. Bir nevi tohum ekimi yaparlar. Daha sonra da sakladıkları yerde unuturlar . Belirli bir zaman sonra bu tohumlar çimlenir ve orada ağaç olur. Özellikle kayın, meşe, kestane, fıstıkçamı ve ardıç gibi ağır tohumlu ağaçlar, işte böylece geniş alanlara yayılır.